6/24/2012

Μιά φορά και έναν καιρό...



Μια φορά ήταν ένας φτωχός ψαράς κι όλη νύχτα αγωνιζόταν να πιάσει ψάρι και δεν έπιανε. Κόντεψε τέλος η αυγή, έριξε πάλι τ’ αγκίστρι του κι έλεγε απομέσα του: «Ω, Θεέ μου, δυστυχία! σήμερα θα πεθάνουν τα παιδιά μου απ’ την πείνα».

Του φάνηκε τότε πως τσίμπησε ψάρι και τράβηξε τ’ αγκίστρι. Τι να δει! Ένα ψαράκι χρυσό! Έκανε να το βγάλει απ’ τ’ αγκίστρι κι άκουσε μια φωνή να του λέει: «Ρίξε το ψαράκι το χρυσό στον γιαλό και θα δεις καλό».

– Ε, λέει με τον νου του, να το ρίξω! έτσι κι έτσι δεν θα μου κάνει τίποτε ένα ψαράκι.

Και το ’ριξε στη θάλασσα. Πάλι ακούει την ίδια φωνή να του λέει:

– Τι καλό θέλεις να σου κάμω;

– Ε, λέει, να πάω στο σπίτι μου και να βρω ψωμιά και φαγητά.

Σαν πήγε στο σπίτι του, τα βρήκε όλα όπως του είπε η φωνή. Είπε την ιστορία όλη στη γυναίκα του.

– Αχ, καλέ, του λέει αυτή, αντί να ζητήσεις τίποτε καλό, ζήτησες ψωμιά και φαγητά;

– Ε, καλά, της λέει αυτός. Αν το ξαναπιάσω, τι θέλεις να του ζητήσω;

Η γυναίκα του είπε να ζητήσει παλάτια!

Επήγε ο καημένος ο ψαράς, έριξε το δίχτυ κι έπιασε πάλι το χρυσόψαρο. Έκανε να το βγάλει πάλι απ’ τ’ αγκίστρι και άκουσε τη φωνή: «Ρίξε το ψαράκι το χρυσό στον γιαλό και θα δεις καλό».

Το έριξε κι άκουσε πάλι τη φωνή: «Τι καλό θέλεις να σου κάνω;» κι αυτός εζήτησε παλάτια.

Πάει στο σπίτι του και τι να δει; παλάτια ωραιότατα!

– Αχ, του λέει η γυναίκα του, να πά’ να το ξαναπιάσεις και να του ζητήσεις εσύ να γίνεις βασιλιάς κι εγώ βασίλισσα.

Επήγε πάλι κι έκανε ότι έκανε και τις άλλες φορές, άκουσε τη φωνή και ζήτησε ότι του είπε η γυναίκα του. Μα πάει αργότερα στο σπίτι του και τι να δει; Μια καλύβα όπως πρώτα και τα παιδιά του πεινασμένα…

[Ότι ζητήσης αυτό παίρνεις ]

Αντιδράσεις:

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γίνετε φίλοι μας στα Δημοτικά Τραγούδια
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...